Miss Road King: waar de wil van Nicolien is, is een weg voor Nicolien…

Nicolien en ik spreken af in Den Bosch, haar oude thuisbasis. We spreken af bij de Mengfabriek. Overal staan oude silo’s, industriële gebouwen en muren die zo volgespoten zijn met graffiti dat je je afvraagt of er überhaupt nog beton onder zit. Midden tussen al die kleuren en chaos staat de Road King van Nicolien geparkeerd. Pikzwart zonder overdreven poespas en met meer dan genoeg aan uitstraling om alle aandacht naar zich toe te trekken.


Wanneer ik aankom staat de Road King al klaar, maar van Nicolien ontbreekt ieder spoor. Terwijl ik langs de motor loop zie ik in de verte een pick-up staan die ongeveer zo groot is als een gemiddelde starterswoning. Het portier gaat open en daar verschijnen Nicolien en haar man Max.

MEER NICOLIEN

1 van 9

DERTIG JAAR SAMEN

Al binnen een paar minuten wordt duidelijk hoe de taakverdeling bij hen thuis ongeveer geregeld is. Nicolien heeft ideeën, plannen en meningen. Max lijkt vooral de uitvoerende afdeling. Tijdens de shoot zie ik hem de Road King meerdere keren verplaatsen omdat het licht net iets anders valt, of omdat ik denk dat de achtergrond nóg beter kan. Op een gegeven moment zet hij de motor opnieuw twintig meter verderop neer. Wanneer onze blikken elkaar kruisen haalt hij alleen lachend zijn schouders op. “Ja, ik weet het…” en we moeten allebei lachen. Een paar minuten is genoeg om te zien hoe de verhoudingen liggen. Nicolien staat aan het roer en Max heeft zich daar gewillig bij neergelegd. Niet omdat het moet, maar omdat het werkt. Na dertig jaar samen zou je verwachten dat de scherpe randjes er wel vanaf zijn, maar bij deze twee lijkt het alsof ze elkaar gisteren pas hebben ontmoet. Er wordt gelachen, geouwehoerd en naar elkaar gekeken op een manier die je niet kunt faken. Nicolien zet de lijn uit, Max haakt aan en samen rijden ze alsof ze al hun hele leven in dezelfde versnelling zitten. Misschien is dat uiteindelijk wel het geheim. Niet de motoren, niet de kilometers en niet de spullen, maar na dertig jaar nog steeds zoveel lol hebben met elkaar dat je met alle liefde een hele dag samen op twee wielen doorbrengt.

Marks psychedelische CB550: schakelen op Klompen

NOG NIET AF

Tussen de fotografie door vraag ik Nicolien hoe ze eigenlijk op een Road King terecht is gekomen. “Dit is mijn eerste motor.” Ik kijk haar even aan. “Je eerste motor? Meteen een Road King?” Ze begint te lachen. “Ja natuurlijk. Mij werd altijd verteld: als het rolt, dan rolt het.” Kijk, dat zijn uitspraken waar ik iets mee kan. Gewoon opstappen en rijden. Maar het verhaal wordt nog mooier. “Eigenlijk heb ik gewoon de motor van mijn man gejat.” Max en Nicolien moeten lachen. “Ik heb hem daarna gewoon toestemming gegeven om een nieuwe te kopen.” Max besloot zichzelf te trakteren op een gloednieuwe 2025 Street Glide en daarmee kwam de Road King vanzelf bij Nicolien terecht. En als je haar erop ziet rijden snap je ook waarom. Het lijkt alsof die motor altijd al van haar is geweest. Wie Nicolien naast de Road King ziet staan begrijpt direct dat er wel wat aangepast moest worden. Harley-Davidson bouwt mooie dingen, maar meestal niet voor mensen die niet bij het bovenste schap van de supermarkt kunnen. “Ik ben niet zo groot, dus we hebben hem aangepast.” Dat betekende een inch verlaging met andere schokdempers, een ander zadel en een stuur dat beter bij haar houding past. Ook het versnellingspedaal werd aangepast en de highway pegs verdwenen. “Daar kon ik toch niet bij.” Zoals iedere Harley-rijder heeft ook Nicolien inmiddels een lijst met plannen die waarschijnlijk alleen maar langer wordt. “Ik ben er nog lang niet klaar mee.” Momenteel twijfelt ze vooral over de kleur. Een combinatie van zwart en Midnight Purple blijft door haar hoofd spoken. Zo’n diepe donkere kleur die overdag bijna zwart lijkt, maar in de zon ineens een paarse gloed laat zien waardoor mensen toch nog een tweede keer omkijken. Of het de complete motor wordt of alleen bepaalde onderdelen weet ze nog niet. Wat wel duidelijk is: deze Road King is nog lang niet af.

OVERTUIGEND

Uiteindelijk draait het natuurlijk niet alleen om bouwen. Het draait om rijden. Niet zo lang geleden vertrok Nicolien samen met een groep richting de Super Rally in Denemarken. Voor veel ervaren rijders misschien een eenvoudige trip, maar voor haar was het de eerste echte roadtrip van formaat. “We hebben ongeveer achttienhonderd kilometer gereden in vier dagen.” Volgens Nicolien zat alles mee. Goed weer, goede sfeer en genoeg mooie wegen om onderweg ook echt van de omgeving te genieten. Op de terugweg werd er zelfs nog een tussenstop gemaakt bij de open dag van Harley Heteren. Precies dat soort momenten maken motorrijden bijzonder. Niet alleen het eindpunt, maar juist alles wat er onderweg gebeurt. Terwijl de zon langzaam zakt en ik de laatste foto’s maak realiseer ik me dat deze Road King voor Nicolien allang niet meer alleen haar eerste motor is. Het is haar eigen motor geworden. Aangepast aan haar lengte, aangepast aan haar wensen en langzaam opgebouwd naar precies wat zij mooi vindt. Misschien is dat uiteindelijk precies waar Harley rijden over gaat. Niet over hoe groot je bent, hoeveel ervaring je hebt of wat anderen van je motor vinden. Het gaat erom dat je opstapt en vertrekt. Want als Miss Road King vandaag één ding overtuigend laat zien, dan is het dat je voor een grote Harley geen groot lijf nodig hebt. Een beetje lef, een flinke dosis eigenwijsheid en een man die met liefde je motor voor de zoveelste keer verplaatst voor een foto, blijken ook prima te werken!

Fotografie: Djaccomo Boom

SPECIFICATIES HARLEY-DAVIDSON ROAD KING CUSTOM

Algemeen

Motorblok

Rijwielgedeelte

Diversen

Spuitwerk

1 van 4