De oudere Bigtwin-lezer kent hem hoogstwaarschijnlijk nog als reporter voor Bigtwin. Onder de naam ‘Grizzly’ schreef Beer vanaf het prille begin over zijn chopperbouwprojecten en maakte hij clubreports en bike features voor ‘Neerlands enige custommotormagazine’. And guess what? Beer komt terug naar Bigtwin!
VRIJHEID
Destijds nam Beer een tweede alias aan om privé en zakelijk wat beter gescheiden te kunnen houden. Vanaf nu schrijft hij echter gewoon onder de naam waaronder eigenlijk iedereen hem kent: ‘Beer’. Hoewel we hem nu allemaal kennen van zijn rol als bouwer en schrijver in de customwereld, wilde Beer aanvankelijk iets heel anders worden. Hij was namelijk gek van indianen en droomde van een leven in een tent, met een paard en een kano. Alles wat er over indianen te lezen en te krijgen was, wilde hij hebben. Terwijl zijn vrienden het al over brommers hadden, twijfelde Beer nog of hij niet liever indiaan wilde worden. Toch zag hij wel overeenkomsten tussen zijn maten op de brommers en het leven van indianen. Bovendien vertoonde de school waar Beer naartoe ging een keer de film Easy Rider. Ook de vrijheid van de mannen die met motoren door de Amerikaanse landschappen reden, vertoonde overeenkomsten met het leven van indianen te paard zoals Beer zich dat voorstelde.

GLADJANUSSEN
Nadat een vriend van Beer zich vertoonde met een spijkerhesje waarop achterop een Maltezer kruis met stalen noppen was aangebracht, volgde een omslag. Die vriend vertelde met vuur over de brommerclubs in Eindhoven en Beer en zijn vrienden waren meteen verkocht. Er moest dus een brommerclubje komen: ‘The Japs’. ‘Dan maar geen paard’, dacht Beer. Toen de aandacht zich steeds meer naar motoren verplaatste, namen de mannen het clubidee gewoon mee. Natuurlijk moest er een clubnaam komen die op de rug van hun vesten kon prijken. Het moest een naam zijn die je mooi kon tekenen. Het werd ‘Rogues’, want de R kon je zo lekker lang maken, net als de voorvork van een chopper. Bovendien stond er in het woordenboek als vertaling ‘gladjanussen’ en dat vonden de mannen een geweldige typering. Er waren destijds nog maar een paar motorclubs in Nederland, waaronder PB MC, de Hells Angels, de Chopperclub en de Devils Wheelers. Die laatstgenoemde club zat in de buurt en nam de mannen een beetje op sleeptouw. Na jarenlang de plaatselijke kroeg, een verlaten boot, een schooltje en een kraakpand als clubhuis te hebben gehad, kregen de Rogues uiteindelijk een eigen plek in Opmeer. De Rogues MC vierde dit jaar zijn 47e verjaardag.
CHOPPERTJES TEKENEN
Na de mavo, havo en het atheneum was Beer wel klaar met school. Veel van zijn maten werkten al en genoten van de bijbehorende inkomsten. Beer kon aan de slag bij het transportbandenbedrijf van zijn vader. Dat betekende natuurlijk onderaan beginnen. Toen Beer daar leerde lassen, werd hij al snel ingeschakeld bij bouwprojecten van zijn vrienden. Samen met clubmaten Schweik en Knuckles begon hij zo nu en dan motoren te verbouwen. Al snel reden alle leden van de club op choppers en bijna ieder jaar verschenen de mannen weer op een nieuwe chopper. Het werk bij het transportbandenbedrijf bracht wel geld in het laatje, maar was niet helemaal wat Beer zocht. Hij zat de hele dag choppertjes te tekenen, totdat iemand tegen hem zei: ‘Daar moet je wat mee doen, joh!’ Dat zette Beer aan het denken. Ondertussen begon clubmaat Sjaak samen met clublid Hond een motorimportbedrijf. Hun achternamen, Laan en Van der Linden, werden ingekort tot L&L. Al snel kwamen daar onderdelen bij voor de bouw van Zweedse choppers. Dat bleek een groot succes, want die spullen waren destijds moeilijk te krijgen. Uiteindelijk verliet Hond L&L om zijn eigen meubelspuiterij te beginnen. Sjaak vroeg Beer vervolgens om bij L&L te komen werken, want de zaak richtte zich steeds meer op het bouwen van customs en choppers. Een baan die Beer uitstekend beviel en die hij tientallen jaren met plezier heeft gedaan.

BIGTWIN NR. 5
Tijdens een bezoek aan West Coast Motoren in 1986 zag Beer een foldertje liggen waarin de komst van een Nederlands customtijdschrift werd aangekondigd: ‘Bigtwin’. Beer wist meteen dat hij daar ook voor wilde werken. Stukjes schrijven én tekenen, want ook daarin was hij niet onverdienstelijk. Beer stuurde tekeningen in, maar die werden niet gepubliceerd. Toen hij ze begon in te sturen met een bijpassend fictief verhaal, was het raak. Zo begon Beer zijn ‘side hustle’ bij Bigtwin vanaf nummer 5. Al snel kwamen daar bouwartikelen bij, gevolgd door clubreports en bike features.
In 1993 bracht Beer samen met Stud Wester zijn eerste boek uit: European Choppers. Een ode aan choppers en hun bouwers, die inmiddels is uitgegroeid tot een heus collectors item.
CHOP, RIDE & PARTY
Na bijna dertig jaar voor Bigtwin te hebben gewerkt, vond Beer het welletjes. Er was een hoop veranderd en hij was voor zichzelf begonnen als chopperbouwer en metaalkunstenaar. Druk had hij het dus meer dan genoeg. Bovendien waren er alweer plannen voor een boek. Eigenlijk voor een hele serie boeken. Het werd het begin van een tien jaar durend project onder de naam Chop, Ride & Party. Samen met zijn dochter Kim bracht Beer een serie boeken met die titel uit, waarin alle aspecten van de chopperwereld aan bod kwamen. Bouwers, clubs, trips en feestjes: alles passeerde de revue in deze hardcoverboeken van meer dan tweehonderd pagina’s. Een project waar Beer nog steeds erg trots op is.
‘En nu rentenieren zeker..?’ Hell no! Beer zit nog vol plannen voor nieuwe activiteiten en projecten naast zijn dagelijkse werk als chopperbouwer. Zo wordt er al druk gewerkt aan een tweede deel van European Choppers en hij gaat dus weer aan de slag bij Bigtwin. En wij..? Wij zijn daar reuzeblij mee!
Fotografie: Beer en Sik



