The Flash: Koen, zijn Dyna, zijn leven…

Koen is zo’n gast die je niet hoeft voor te stellen. Als je een beetje in de scene zit, ken je ’m. Of je hebt ’m in ieder geval al honderd keer ergens gezien. Djaccomo zoekt hem op…

Er was geen beurs waar hij niet stond. Harleydagen, Bigtwin Bikeshows, noem het maar op Koen was er. Niet als bezoeker, maar gewoon aan het werk. Altijd bezig. Altijd lopend. Altijd pratend. Het leek soms alsof hij bij het meubilair hoorde.

SCHOON CANVAS

Hij stond er net zo vast als de stand zelf en als je ’m eenmaal sprak, snapte je ook waarom. Die man kan lullen over motoren. En onderdelen. En nog meer onderdelen. Niet vaag, niet ‘ongeveer dit of dat’, maar gewoon keiharde feiten uit het hoofd. Onderdeelnummers inclusief. Serieus… Wat weet deze gast veel!
Maar ja, dan komt vanzelf die ene vraag opborrelen.
Als iemand zó diep in de Harley-wereld zit… Wat rijdt die zelf eigenlijk?
Dus het werd tijd om daar eens achter te komen. Tijd om Koen op te zoeken. Niet op een beursvloer, niet tussen dozen en stands maar gewoon bij hem thuis. Tijd ook, om zijn Dyna eens rustig te bekijken en te horen waarom hij zo is zoals hij is. En vooral: te zien of zijn motor net zo klopt als zijn kennis. Koen knikt richting de Street Bob en zegt: “Juni 2019. Toen begon het.” Met een standaard Street Bob dus. Echt standaard. Zo eentje waar nog geen knipperlichtglas van los is geweest. Geen andere boutjes. Geen toegevoegde bling. Niks. Recht uit de krat. Precies goed. Een schoon canvas. Alles open. Alles mogelijk. De motor kwam uit België. Nog geen 2.700 kilometer op de teller. Net ingereden. “Meer hoeft het niet”, zegt Koen. “De rest doe ik zelf.”

Meer Koen

1 van 10

ZONDER VANGNET

Koen begon vroeg. Niet omdat hij wilde, maar omdat het moest. Vijftien jaar. Van school gestuurd. Klaar. Dan ga je werken. Een zaterdagbaan in een fietsenwinkel in Soest. Sleutelen. Logisch dus dat hij vroeg of hij daar ook doordeweeks kon blijven. Dat kon. Mits hij de opleiding fietsenmaker deed. “Prima”, zegt Koen. “Ik moest toch met m’n handen bezig.” Elf jaar lang, in verschillende zaken fietsen bouwen, aanpassen en beter maken. Dat zat er toen al in en dat is nooit meer weggegaan. Op z’n vierentwintigste haalde hij z’n motorrijbewijs. De eerste motor een Kawasaki Vulcan 800. Samen met z’n beste vriend Demi, met een Yamaha Dragstar 650, ging hij sleutelen. Bobbers bouwen, zonder handleiding en zonder vangnet. Gewoon proberen, fouten maken en opnieuw beginnen. “Je doet alles zelf”, zegt Koen. “En ja, je doet ook veel verkeerd. Maar dan weet je tenminste waarom.” Maar diep vanbinnen wisten ze het allebei; Dit was het nog niet. Harley-Davidson trok harder. Grappig genoeg wilden ze vroeger wat anders. Toen wilde Koen een Suzuki GSX-R en droomde Demi van een groene Kawasaki Ninja. Koen lacht; “Ach iedereen wordt ooit volwassen.” Demi kocht een Fat Boy en Koen volgde met een Dyna.

GAS TERUG

Een vacature bij Motorsaloon bij ‘Onderdelen en accessoires’ kwam voorbij. “Gesolliciteerd en wat denk je…? Aangenomen! Goede tijd gehad en veel gezien en geleerd. Toen werd mijn vriendin zwanger en we kregen een mooie zoon; ‘Jax’. Ik werkte al sinds m’n vijftiende elk weekend”, zegt Koen. “Maar ineens voelde dat anders.” Zodiac kwam voorbij. Geen weekenden en dat klonk als vrijheid. Koen stapte over, weer leren, weer groeien. Tot hij Rob ontmoette die ook bij Zodiac werkte en Central Motor Parts wilde beginnen. Voor zichzelf beginnen?
“Dat idee zat altijd al in m’n kop”, dus ja dat werd weer switchen maar dan nu voor mezelf. Koen zegde z’n baan op en begon Big Boy Motorcycles. Droom achterna vol gas erop en het ging hard misschien wel te hard. Inmiddels waren er drie kinderen; Jax en de tweeling Ivy en Zoë. Op papier van tien tot vijf, in werkelijkheid altijd aan. Motoren halen, brengen, sleutelen, klanten helpen, administratie, appjes, mail, socials en dat zeven dagen per week. Tot het begon te wringen. Tijd om gas terug te nemen. Tijd voor thuis. Tijd om vader te zijn. “Remon van Zodiac zei meteen toen ik hem sprak ; ‘Je kan altijd terugkomen’ en dat deed ik.” Big Boy ging op een lager pitje en Koen kreeg er iets voor terug. Rust, tijd en plezier. Na een mooi jaartje ‘bijkomen’ bij Zodiac is Koen weer terug waar hij was gebleven. Dit keer werkt hij bij Rob, met wie hij eerder al samen iets was gestart. Gewoon weer op z’n plek. Hij verkoopt, draait z’n uren en sleutelt af en toe tussendoor. Niet gehaast, niet op de klok, maar precies zoals het voor hem nu werkt. Lekker in de buurt. Maandag tot en met vrijdag. En vooral: genoeg tijd over voor zijn familie. “Werk is maar werk”, zegt hij. “Geld is maar geld, maar tijd met je familie is onbetaalbaar.”

NIET HETZELFDE

Nu dan weer terug naar waar het ook om draait. De motor. Elk jaar verandert er wel iets aan de Street Bob. Het begon met de paintset. Via de Motorsaloon overgenomen van Marco. “Ik wil gewoon niet hetzelfde als de rest”, zegt Koen. “Al is het maar klein.” Uitlaat, stuur, koffers van een ingeruilde Fat Bob volgden. De kuip werd een zoektocht: Quarter fairing, T-sport, Memphis Shades… Koen heeft echt alles geprobeerd. “En elke keer dacht ik nee… Dit is ’m nog niet.” Hetzelfde met sturen en zadels. Derde stuur, vierde zadel, net zolang tot het klopt. Koen haalt z’n schouders op en glimlacht. “Dat is toch juist het mooie. De motor verandert, jij verandert en je blijft lekker bezig.” Koen is even stil en zegt tenslotte: “Alleen maar rijden… Dat is ook maar zowat, toch?”

Tekst en fotografie: Djaccomo Boom

SPECIFICATIES HARLEY-DAVIDSON STREETBOB

Motorblok

Rijwielgedeelte

Diversen

Spuitwerk

1 van 3