It’s a chopper, baby! Voor Hans is de cirkel nu rond…

Als ik mensen vertel dat ik Harley-Davidson rijd, denken de meesten direct aan zo’n lompe toermachine met dikke koffers en een reusachtige kuip. Wat ik voor ogen had, was het complete tegenovergestelde: een minimalistische chopper. Smal, belt drive én kickstart only. “It’s a chopper, baby,” om Bruce Willis in Pulp Fiction maar eens te citeren.

Het chopper-virus sloeg bij mij al heel vroeg toe. In mijn jeugd had ik een confederatievlag op mijn kamer hangen. Destijds totaal onwetend over de politieke lading ervan en wat voor mij telde, was die magische blauwe chopper die erop afgebeeld stond. Die prent liet me nooit meer los. Toen ik jaren later mijn motorrijbewijs haalde, begon ik op een Ducati, maar er kwam al snel een XS650 hardtail choppertje naast. Later volgde een Ironhead chopper en na een tijdje bouwde ik een Nightster op waarmee ik heel wat jaren geleden al eens in Bigtwinheb gestaan.

The sound of freedom: van Lev mag je best lachen om zijn chopper…

HET KWARTJE VALT

Omdat die Nightster uiteindelijk toch te beperkt bleek voor de chopperplannen in mijn hoofd, ging een zoektocht naar een Shovelhead van start. Ik kocht destijds een als Fat Boy opgebouwde Shovelhead. Met een bescheiden budget bouwde ik die machine om tot een swingarm chopper. Hoewel het een heerlijke fiets was, bleef ik stoeien met het gewicht van het Shovel-blok. Waarschijnlijk was ik destijds simpelweg te veel gewend aan het lichtvoetige stuurgedrag van de Ducati’s en Sportsters. De Shovel maakte dus weer plaats voor een Sportster, dit keer een hardtail. Twee jaar lang heb ik daar heerlijk mee over de wegen gestuurd. Toch bleef er iets knagen. Er miste wat, maar ik kon er de vinger maar niet op leggen. Tot het moment dat mijn maat Robby en ik terugreden van de Ride-In Choppershow van Motorploeg N33. Robby schoot onderweg een paar foto’s van een fantastische, vuurrode Seventies hardtail Shovel. Op dat exacte moment viel het kwartje en wist ik het honderd procent zeker: Een hardtail Shovelhead, dát moest hem gaan worden!

1 van 6

HARDTAIL

Het bloed kruipt waar het niet gaan kan en vanaf het begin was één ding duidelijk: Deze nieuwe build moest en zou een hardtail worden. Het aanpassen van het frame heb ik overgelaten aan Guus van VG Motorcycles. Omdat ik de originele Harley-afmetingen wilde behouden, koos ik voor een Panhead-stijl achterframe met originele gietstukken, volledig in stijl met de rest van de fiets. Toen het frame eenmaal op de werkbank stond en de onderdelenverzameling compleet was, kon het bouwen echt beginnen. Een slanke 35 mm voorvork erin, een simpel spatbordje en een Flatside-olietank die ik van Marktplaats had gevist. De basis stond. Waarom ik een voelermaat tussen het blok en frame heb gestoken? Dat was precies de truc die ik nodig had om de speling perfect op te heffen. Als benzinetank koos ik voor een Peanut-tank in Frisco-stijl, die lekker hoog op de framebuis ligt. Het achterspatbord sluit superstrak aan op de achterband en het stuurtje werd een smalle, eigenbouw Z-bar. Een open 1,5 inch belt drive en een jockey shift maakten de hardcore look compleet.

NACHTWERK

Door familie-omstandigheden kon ik pas eind april, begin mei écht serieus beginnen met het serieuze las-, slijp- en bouwwerk. De deadline stond als een huis: de Shovelchop moest klaar zijn voor ‘Built not Bought 2025’, want de tickets waren al binnen. Vanaf dat moment was het elke avond tot in de late uurtjes bikkelen. Wielen uitlijnen, bevestigingen maken voor de tank en het spatbord en een kabelboom trekken, al stelt dat gelukkig weinig voor op een minimalistische fiets als deze. Omdat de tijd drong, heb ik voor de nood zelfs nog snel een sissybar in elkaar geknutseld van een stuk 30 mm ijzerstrip. De spanning steeg tot het kookpunt: Op de zaterdagochtend van het evenement stond ik letterlijk de laatste details af te ronden. Hij reed, maar was nog ongespoten. Dat lakwerk moest maar wachten tot de winter.

VLAMMEN

De keuze voor de paintjob was afgelopen winter nog een flinke hersenkraker, vooral omdat ik het spuitwerk zelf ter hand ging nemen. De twijfel sloeg flink toe: ging ik voor dikke flakes of toch voor een strakke, effen kleur met vlammen? Uiteindelijk hakte ik de knoop door en werd het die laatste optie. Een simpele, felle oranje RAL-kleur vormt de basis, strak afgewerkt met oldskool schwarze vlammen. Omdat ik van mezelf weet dat ik absoluut geen poetser ben en bovendien een enorme zwak heb voor rauwe patina choppers, is de hele boel in de zijdeglans gezet. Die vette, geleefde look komt er door het vele rijden vanzelf wel op!

VLAG

Toen de Shovel eenmaal klaar was en ik hem eens goed bekeek, viel het kwartje pas écht. Ik moest ineens terugdenken aan die vlag op mijn tienerkamer, met die blauwe chopper… Mijn eigen build bleek er in grote lijnen sprekend op te lijken. De cirkel is rond. High times!

Tekst en fotografie: Robbie Prinsen

SPECIFICATIES SHOVELHEAD CHOPPER

Algemeen

Motorblok

Rijwielgedeelte

Diversen

Spuitwerk

1 van 4