Ducati chopper door Jay-Jay: The Final Project

Code rood. De weersvoorspellingen beloven een verzengend hete dag. Uitgerekend vandaag heb ik met Sjaak afgesproken om zijn Ducati-chopper op een open parkeerdek in hartje Amsterdam te fotograferen. Je moet er wat voor over hebben als je een Bigtwin-reportage wilt maken! Gelukkig tref ik hem beschut onder een metersbrede parasol.

De fotoshoot verloopt verrassend vlot en niet veel later zitten we met een ijskoude cola onder een boom in zijn tuin in Zaandam. Een Ducati-chopper kom je zelden tegen en als hij er al is, dan zeker niet zoals deze!

Maximum Effort: San Remo Green Performance Bagger van Dennis

CHOPPERCLUBS

Sjaak de Goede is een man met passie voor zijn hobby en hij vertelt enthousiast: “Zolang ik me kan herinneren, rijd ik al op eigenbouwmotoren. Dat begon met een groep van vrienden die helemaal in de ban waren van de Amerikaanse en Engelse chopperscene. Op een avond stopten Edward, de kersverse oprichter van Choppers MC Holland en een aantal leden van de Britse National Chopper Club (NCC) met serieuze choppers voor de deur van onze stamkroeg. Iedereen was natuurlijk razend enthousiast en we werden allemaal lid. De volgende dag leerden we meteen al een aantal nieuwe jongens uit Amsterdam kennen. De club groeide snel. Een groot deel van de leden werd tijdens de eerste runs naar de UK ook lid van de NCC. Ik werd ‘Representative Holland’. Toen Edward opstapte werd ik ook tot President van Choppers MC Holland verkozen. De meeste jongens waren dus lid van twee clubs en betaalden ook dubbel contributie. Ik heb voorgesteld dat terug te brengen naar één club en een zusterclub van de NCC in Nederland op te richten. Zo ontstond de Chopper Club Nederland, waarvan ik de eerste President werd.”

1 van 8

DUCATI SUPERSPORT

Niks is mooier dan zulke chopper historie! Op oude foto’s laat Sjaak de ene na de andere radicale creatie zien die hij in die periode bouwde. Zoals bij velen kwam er een tijd waarin werk en gezin voorrang kregen. “Ik ben geen lid meer, maar ik heb nog altijd warme banden met de club.” In de loop der jaren veranderde zijn smaak. “Sinds ik Ducati ben gaan rijden wilde ik geen logge, motoren meer. Goede remmen en moderne techniek ben ik steeds meer gaan waarderen, mede doordat ik een tijd circuit heb gereden.” Toen Sjaak onlangs een Yamaha 1100 sport-chop afbouwde die vijfentwintig jaar onafgemaakt had staan wachten, begon het weer te kriebelen. Inmiddels rijdt zijn zoon op die motor, maar bij Sjaak was het eigenbouwvirus definitief terug! “Ik wilde een lichte chopper bouwen, handelbaar als een moderne motor. Er moest een Ducati-blok in komen. Een injectiemotor, geen carburateurs. De oude injectiemodellen zijn betrouwbaar, starten ook koud probleemloos en hebben nog relatief weinig elektronica. Uiteindelijk viel de keuze op een 904 cc Ducati 900 Supersport blok.”

TEKENTAFEL

Dat Sjaak zijn motor grotendeels bij zijn voormalige werkgever kon bouwen, bleek een enorme luxe. Als voormalig scheepsdieselmonteur – die zich opwerkte tot bedrijfsleider – had hij na werktijd toegang tot een compleet uitgeruste werkplaats. “Ik begon met een ouderwets tekenbord in mijn woonkamer waarop ik de hele motor op schaal tekende. Voor mij moeten de verhoudingen tussen motor en rijder kloppen. Vanuit die tekening ontstonden de balhoofdhoek, grondspeling, wielbasis, de lengte van de achterbrug en de girdervoorvork”. Zijn zoon Jake werkte het ontwerp vervolgens uit in AutoCAD, waarna de framebuizen van 25CrMo4 chroom-molybdeenstaal CNC werden gebogen. “Met de hand krijg je dat nooit zo strak symmetrisch.” Daarna maakte Sjaak zelf de lasmallen waarin niet alleen het frame, maar ook de achterbrug en de complete girdervoorvork werden opgebouwd. De RVS en aluminium onderdelen van de vork werden vervolgens conventioneel uit massief materiaal gefreesd.

LANGE AFSTANDEN

Sjaak wilde chopperlooks combineren met comfort en goede rijeigenschappen. Hij bouwde daarom een monoshock frame, gebaseerd op de schokbrekerconstructie van de Ducati Supersport. Ook het zadel moest meer zijn dan een mooi stukje leer. “Het zadel moest er goed uitzien, maar vooral ook comfortabel zitten. Ik bouwde deze motor om lange afstanden mee te rijden.” Dat praktische uitgangspunt zie je overal terug. De wielen zijn opgebouwd rond naven van een Cagiva Gran Canyon die hij op een sloperij in Sicilië vond. Daaromheen werden Morad-velgen gespaakt. Ook de dubbele voorremmen kwamen van de Cagiva. “Het remvermogen is enorm. Ik kan hem letterlijk met één vinger stilzetten.”

ZUIDAM ROGGE GENEVER

De Ducati L-twin kreeg minstens zoveel aandacht als het rijwielgedeelte. De kunststof distributiekappen verdwenen, maar dat was voor Sjaak niet mooi genoeg. Hij freesde de koelribben van de cilinders deels weg en maakte covers die de bovenkant afschermen. Ook de voortandwielcover werd volledig opnieuw ontworpen en als zandgegoten aluminium onderdeel geproduceerd, waarna hij het gietstuk thuis urenlang modelleerde en afwerkte. Zelfs de luchtinlaat, getekend door zoon Nick en door Xometry 3-D geprint uit Alumide, is een uniek onderdeel. Het teardrop S&S luchtfilter is een knipoog naar Harley-Davidson. Terwijl ik om de motor loop, ontdek ik steeds weer nieuwe details. Vrijwel niets bleef ongewijzigd. De ogenschijnlijk klassieke olietank – ook met veel 3-D geprinte delen – blijkt in werkelijkheid een slim verborgen elektronicabox. Zelfs de dop is bijzonder: afkomstig van een fles Zuidam Rogge Genever. Sjaak’s favoriet. De aftermarket tank werd volledig aangepast om plaats te bieden aan de injectiepomp. Op de tank prijkt het nummer 21, een verwijzing naar WSBK Ducati-legende Troy Bayliss, terwijl de naam Jay-Jay Motorcycles verwijst naar Sjaaks voormalige bedrijfje.

THE FINAL

Waarom de motor ‘The Final Project’ heet, wordt aan het einde van het gesprek duidelijk. “Ik ben inmiddels met pensioen. Op de werf had ik alle machines binnen handbereik. Thuis heb ik die mogelijkheden simpelweg niet allemaal meer. Daarom denk ik dat dit mijn laatste ècht grote project is.” Drie jaar werkte hij eraan en het resultaat mag er zijn. Dankzij het Ducati-blok, het eigen frame en de doordachte constructie, weegt de machine droog slechts 182 kilogram. De geometrie werd volledig op maat ontworpen, waardoor de chopper opvallend licht stuurt en veel makkelijker manoeuvreert dan zijn lange silhouet doet vermoeden. En dat is precies waarvoor hij gebouwd is. “Ik heb hem gemaakt om verre reizen mee te maken. Er liggen nog genoeg buitenlandse kilometers te wachten”, besluit Sjaak.

Fotografie: Floris Velthuis

SPECIFICATIES THE FINAL PROJECT

Algemeen

Motorblok

Rijwielgedeelte

Diversen

Spuitwerk

Ceramic coating

1 van 3