Built to be Right: Low Rider ST volgens de filosofie van Marcel

Sommige motoren worden gebouwd voor de show, anderen voor maximaal presteren. De Harley-Davidson Low Rider ST van Marcel de Bruijn is het rijdende visitekaartje van dertig jaar ervaring, eindeloos testen en één overtuiging: Alles moet kloppen.

We spreken af bij Bike Hospital in Waddinxveen. Terwijl Marcel oude Bigtwin-artikelen uit mappen tevoorschijn haalt, houdt echtgenote Hetty op de achtergrond de dagelijkse gang van zaken draaiende. Het is meteen een afspiegeling van de Low Rider ST die later die dag voor onze lens staat. Want net als het bedrijf draait deze motor niet om uiterlijk vertoon of indrukwekkende cijfers. Alles heeft een reden. Van de vering en remmen tot de 3D-geprinte details. Niets is gebouwd om indruk te maken aan de bar. Alles is gebouwd om beter te rijden.

1 van 9

DRAGRACEN

Jarenlang schreef Marcel voor Bigtwin over performance, tuning en motortechniek. De basis voor die kennis werd gelegd in 1993, toen de 24-jarige Nederlander naar Amerika vertrok om het vak van dichtbij de bron te leren. Overdag werkte hij als monteur bij Mountain Cycle, terwijl hij ’s avonds en in de weekenden meedraaide in een dragraceteam. “Dragracen was daar al een serieuze sport. Ik kreeg een half jaar lang een stoomcursus in poorten en motortechniek. Ik dacht vooraf dat ik best een hele vent was, maar ineens stond ik tussen mannen die de Vietnamoorlog hadden meegemaakt. Toen wist ik wel weer hoe de verhoudingen lagen.” Terug in Nederland investeerde Marcel als een van de eersten in professionele meetapparatuur. “We werkten met een flowbank om cilinderkoppen te meten en vanaf 1996 ook met een dynobank voor het afstellen van Harley’s.” Door de jaren heen veranderde ook het type klant. Waar vroeger vooral custombouwers aanklopten, ontvangt Marcel tegenwoordig vooral echte kilometervreters. “Dat vind ik leuk, want daar kan ik mijn technische kennis beter in kwijt. Mensen die het maximale uit hun motor willen halen om comfortabeler, veiliger en prettiger te rijden.”

Low Rider ST

Met zijn voorkeur voor goed rijdende motoren was het misschien onvermijdelijk dat Marcel uiteindelijk bij een Low Rider ST met Milwaukee-Eight 117 uitkwam. In september 2023 kocht hij in Alkmaar een standaard zwarte uitvoering. “Het was eigenlijk een heel brave motor”, lacht Marcel. “Zwart, standaard en eerlijk gezegd een beetje saai.” Om het begin van de eerste 1.600 kilometer snel op de teller te zetten, reed hij direct een rondje IJsselmeer. Dat bleek meteen een nuttige kennismaking. “Al snel merkte ik dat het standaardzadel niet voldeed.” Nog voordat de motor zijn eerste onderhoudsbeurt kreeg, verdwenen de eerste onderdelen alweer van de motor. Direct na terugkomst in Waddinxveen monteerde Marcel een volledig instelbare Hyperpro achterschokbreker, een ander zadel en een hoger Clearview-scherm voor meer comfort op langere ritten. Na de eerste servicebeurt vertrokken Marcel en Hetty vrijwel direct met de motor op vakantie. Die reis bevestigde wat hij eigenlijk al wist: De basis was goed, maar er viel nog veel winst te behalen. Daarna begon het echte werk.

Miss Fast Johnnie: Amel en haar Low Rider ST Limited Edition

RIJBAARHEID

Dat echte werk begon niet bij het motorblok. Wie Marcel kent, weet dat een goed rijdende motor volgens hem eerst moet sturen, veren en remmen. Vermogen komt daarna pas. “Tunen is een heel breed begrip. Ik focus me op rijbaarheid, niet op topvermogen. Dat laatste is leuk voor een gesprek aan de bar, maar wat kun je er onderweg werkelijk mee?” Daarom ging de aandacht eerst uit naar vering en remmen. Toen de eerste upgrades werden uitgevoerd, was er voor de Low Rider ST nog geen Hyperpro cartridgesysteem voor de voorvork beschikbaar. Inmiddels is dat wel het geval, waardoor ook de voorzijde de nodige aandacht heeft gekregen. Ook op remgebied zocht Marcel naar verbetering. Op de vraag waarom er Brembo-remmen op de motor zitten, antwoordt hij eerst met een glimlach: “Omdat het mooi is.” Maar er zit meer achter. “Natuurlijk remt het beter, maar uiterlijk speelt ook mee. De originele achterrem doet simpelweg te weinig. Zeker als je vaak met z’n tweeën rijdt, wil je dat die rem daadwerkelijk iets bijdraagt.” Daarom koos hij ook achter voor een Brembo-opstelling, gecombineerd met een aangepaste remhevel. “Misschien is het wat overdreven, maar het werkt goed én het houdt het geheel mooi in balans.”

UITPROBEREN

Volgens Marcel speelt het grootste deel van het motorrijden met een Harley zich af tussen de 2.500 en 4.000 toeren per minuut. Juist daar moet een motor soepel lopen, direct reageren en prettig aanvoelen. Daarom monteerde hij een ThunderMax-injectiesysteem, een 62 millimeter HPi-gasklephuis, grotere injectoren en een Cycle-Rama CR483-camshaft. “Mijn eigen motoren zijn altijd een soort rijdende prototypes. Zo ontdek je wat wel en niet werkt en kun je die kennis later weer gebruiken voor klanten.” Daarbij blijken theorie en praktijk niet altijd hetzelfde. “Je verliest niets met een 62 millimeter gasklephuis ten opzichte van een 58 millimeter uitvoering. Onderin win je er niet veel mee, maar bovenin wel. Dat zijn precies de dingen die je alleen leert door ze daadwerkelijk uit te proberen.”

FXR EN FXRT

Hoewel de techniek volledig van deze tijd is, ligt de inspiratie voor het uiterlijk ruim dertig jaar terug. In de werkplaats wijst Marcel naar twee originele FXRT-tanks die hoog op een plank liggen. “Dat zie je ook terug in de belettering op de koffers. Hetty heeft de originele FXR Touring-belettering vertaald naar een eigen FXLRS Touring-versie. Jacco van Royal Kustom Works heeft de banen, logo’s en het spuitwerk verzorgd. Ik wilde hem bouwen in de sfeer van de FXR- en FXRT-modellen uit de jaren negentig. Uiteindelijk is het een mix geworden van toen en nu.” Het resultaat is een moderne ST in candyrood en zwart, met duidelijke verwijzingen naar de FXRT. “Dit is waarschijnlijk mijn meest opzichtige motor ooit”, lacht Marcel.

FILOSOFIE

Later die middag verplaatsen we ons naar het DRU Industriepark in Ulft. Tussen het industriële staal en de oude fabriekspanden krijgt de rood-zwarte Low Rider ST precies de achtergrond die bij hem past. Terwijl de laatste foto’s worden gemaakt, praat Marcel alweer over nieuwe ideeën. Andere wielen uit Japan. Kleine verbeteringen die de motor nóg beter maken. Want af is hij eigenlijk nooit. Dat klinkt misschien vreemd voor iemand die al vierendertig jaar motoren bouwt en afstelt, maar juist daarin schuilt zijn filosofie. Een motor hoeft niet de meeste pk’s te hebben. Het gaat bij deze Low Rider ST niet alleen maar om wàt erop zit, maar meer nog om waaròm het erop zit. Alles moet simpelweg kloppen.

Fotografie: Edgar Vingerhoed

SPECIFICATIES BIKE HOSPITAL HARLEY-DAVIDSON LOW RIDER ST

Algemeen

Motorblok

Rijwielgedeelte

Diversen

Spuitwerk

1 van 5