Project Schatten: schitterend kunstwerk, door Wannabe Choppers

Deze letterlijk en figuurlijk ‘schitterende’ caféracer is gebouwd door Enrico de Haas, de eigenaar van Wannabe-Choppers in Duitsland. In 2017 verraste hij al met een van de mooiste elektrische custombikes ooit: de ‘AlSi9Mg’ (De chemische code voor het aluminium waarvan de motor is gemaakt.) Met hoge verwachtingen bezochten we Enrico opnieuw bij hem thuis om zijn nieuwste project te bewonderen. Dat heeft hij ‘Project Schatten’ gedoopt, wat vanuit het Duits naar het Nederlands te vertalen is als ‘Project Schaduwen’.

Wannabe-Choppers is wereldwijd bekend om de onderdelen die Enrico ontwerpt en produceert. Hij is gespecialiseerd in gegoten onderdelen, zoals stuurhendels, kleppen- en contactpuntdeksels, kickstartpedalen en nog veel meer. Ook one-off exemplaren zijn te bestellen. Bijzonder feitje: Wannabe-Choppers, dat via de webshop en diverse distributeurs wereldwijd wordt verkoopt, is tevens een zeer gewaardeerde sponsor van de Bigtwin Bikeshow & Expo!

1 van 9

DE KUNST

Project Schatten is gebouwd rond een Royal Enfield Continental GT 650. De aandrijflijn en het chassis zijn grotendeels standaard gebleven, maar al het andere dat je ziet is custom gemaakt. Dat betekent ongeveer 150 speciaal gemaakte of sterk gemodificeerde onderdelen, plus meer dan 100 unieke gegoten onderdelen. Alleen al de monocoque bestaat uit 27 unieke onderdelen. “Voor mij is de technische kant niet zo belangrijk bij deze motor, maar de kunst van de motorfiets wel”, zegt Enrico. Het volledige bouwproces voor deze unieke caféracer vroeg ruim 1100 uur. “De belangrijkste onderdelen zijn natuurlijk de kuip en de monocoque, maar er zijn talloze andere kleine details, zoals de elektra box, de messing plaquette met Johannes 3:16 onder het zadel, de brandstofinjectiekappen, enzovoort.” In zijn werkplaats fotografeerden we de motor, terwijl Enrico alles uitlegde over zijn werk en filosofie: “Voor mij is het bouwen van customs zoals ik dat doe een creatief proces. Ik heb de uiteindelijke versie al wel in gedachten voordat ik begin met bouwen, maar ik heb nog geen idee hoe ik daar zal komen. Het is dus vergelijkbaar met elk ander creatief proces in de kunst. Alleen wordt het in dit geval gecombineerd met allerlei verschillende fabricagetechnieken. De meeste daarvan worden al sinds het begin van de fietsbouw in de 19e eeuw gebruikt en zijn sindsdien niet veel veranderd. Sommige zijn echter heel modern. Die combinatie was fascinerend bij dit project.

1 van 4

GIETPROCES

De technieken vormen een essentieel onderdeel van dit proces. Ze maken deel uit van het eindproduct en moeten daarom zichtbaar zijn en niet verborgen worden. Dit zie je terug in zichtbare lasnaden, slijpsporen, gietfouten, enzovoort.” Hij vervolgt: “We hadden een aantal fantastische donateurs/sponsors voor onderdelen van deze motor, maar we proberen absoluut zoveel mogelijk zelf te maken om iets te creëren dat echt uniek is. De moeilijkheid zat hem erin dat we het chassis en de motor standaard moesten houden om uiteindelijk een straatlegale, volledig functionele moderne motor te hebben, terwijl we hem toch een volledig custom look wilden geven. Vanuit puur technisch oogpunt was het gieten van zulke grote, maar dunne onderdelen ongetwijfeld de grootste uitdaging. Maar het was het waard, want het resultaat is een motor die evenveel weegt als een standaardmodel. De hele kuip weegt bijvoorbeeld maar 5,3 kg. De meeste onderdelen zijn in een dikte van 3 – 4 mm gegoten.” Enrico neemt alle tijd om me het gietproces te laten zien, dat zeer arbeidsintensief en ook behoorlijk duur is. Dit omdat het aluminium (tot een exact bepaalde temperatuur) verhit moet worden om het vloeibaar te maken en in een van de mallen te gieten, met behulp van een heel speciaal soort zand. “Voor het eerst hebben we 3D-modellering in een groot aantal onderdelen geïntegreerd en de gietvormen geprint”, zegt Enrico, terwijl hij het hele proces laat zien. “Het is elke keer weer spannend om te zien hoe er een nieuw onderdeel ontstaat!”

The Just Bobber: gemaakt voor genieten onder de Spaanse zon

JAPANS DESIGNBOEK

De naam ‘Projekt Schatten, (ofwel ‘Project Schaduwen’) verwijst naar een Japans designboek, ‘Praise of Shadows’ (Lof der Schaduwen),” verklaart Enrico. “De filosofie van dat boek is dat schoonheid niet schuilt in perfectie, symmetrie, rechte lijnen en smetteloze hoogglans oppervlakken, maar in de imperfecties en deukjes; de gietbubbels en de zichtbare gebruikssporen; de ‘schaduwen’. Het idee is dat je het bouwproces op de afgewerkte motor laat zien, in plaats van het te verbergen. En uiteindelijk dat je kunt zien hoe de motor gebruikt wordt, omdat er geen beschermende lagen of iets dergelijks op de custom onderdelen zitten. De motor zal dus verouderen en een patina krijgen, afhankelijk van hoe en waar hij gebruikt wordt.”

VIJF EXEMPLAREN

Rijdt Enrico zelf ook op Project Schatten, of is de motor alleen voor de sier? “Natuurlijk rijd ik op de Royal Enfield! De afgelopen dagen heb ik de kans gehad om een ​​paar honderd kilometer te rijden en het is zo leuk. Hij rijdt naar mijn mening zelfs beter dan de standaardversie”, zegt Enrico enthousiast. En inderdaad… Zelfs in de hoosbui die even later losbarst, heeft hij er zichtbaar plezier in om met de Royal Enfield te rijden! En hij zal niet de enige blijven; “Naast onze eerdere modellen plannen we een strikt gelimiteerde serie van nog 5 exemplaren van deze fiets, die beschikbaar zullen zijn voor pre-order voor € 49.500,-.”

Tekst Onno “Berserk” Wieringa en Enrico de Haas
Fotografie Onno “Berserk” Wieringa

TECHNISCHE GEGEVENS PROJECT SCHATTEN

Motorblok

Rijwielgedeelte

Diversen

1 van 4