The challenge: Dany’s Chopper Nation Ultima 2100

Met de ‘Chopper Nation’ van Dany Mus wordt niet gereden zoals met een traditionele motorfiets. De voorvork is lang, de grondspeling is beperkt en het achterrubber scoort indrukwekkende dimensies. Zoiets keil je niet zomaar even de bocht in. De moeilijkheidsgraad en de vereiste beheersing maakt motorrijden met een machine als deze tot ware kunst. Voor Dany is dat een onweerstaanbare uitdaging…

Chopper Nation USA is een kleine custom- en chopperconstructeur uit Miami, Florida. Het Amerikaanse bedrijf ontwerpt en bouwt sedert 2007 handmade choppers met traditionele ‘oldskool’ specificaties. De door Victor F. Cabanas geassembleerde customs zijn uniek qua stijl en uiteraard absoluut onvergelijkbaar met massaproductiemotoren. Ze werden gebouwd in vier verschillende versies. Een aantal machines werd op bestelling geëxporteerd naar Duitsland, waar ze TÜV gekeurd werden. Langs dit traject is deze chopper uiteindelijk in België terecht gekomen.

Zelfgevonden, niet zelfgebouwd: Paul ontdekt dat zelf bouwen niet altijd noodzakelijk is

PLECHTIGE BELOFTE

Dany: “Ik kocht de Chopper Nation Custom van een kerel die hem van de hand deed om een boot te kopen. Hoewel de machine in vrij ordentelijke staat stond, was er een probleem met de vereiste wettelijke documenten. Sinds 2023 moet elke tweedehands motorfiets in België bij verkoop een verplichte technische keuring ondergaan. In zijn gesteldheid zou de chopper ongetwijfeld genadeloos afgekeurd worden. Daarom deed ik zelf een lager bod op de motor, met de gedachte om de noodzakelijke keuring op eigen risico af te handelen. ’s Anderendaags ging de verkoper akkoord en na betaling bracht hij de Amerikaan ook nog eens tot bij mij thuis. Dat was het moment dat de voorziene miserie keihard toesloeg”, kettert hij. “Bij de eerste passage kreeg ik op het keuringsstation een rode kaart met een gigantische lijst anomalieën voorgeschoteld. De custom werd aanvankelijk aangemeld als zijnde ‘verbouwd’ en niet als een door een firma gefabriceerde machine met eigen onderdelen. Dat is een groot verschil voor de keuring en dat viel niet meer te corrigeren. Zelfs na talrijke ingrepen van professionele sleutelaars bleef het verdikt bij elke nieuwe poging: rode kaart. De situatie was uitzichtloos, tot ik toevallig in contact kwam met Ivan De Ron van DRC in Wuustwezel. Die beloofde me plechtig op zijn communiezieltje, dat het allemaal in orde zou komen. Met dit voornemen vertrok de V-twin niet alleen naar een andere provincie, maar tevens naar een andere keuringsmeester met meer empathie voor custom motoren.”

1 van 9

PURE KAFKA

Ivan vult aan: “De Belgische motorkeuring is pure Kafka. Het personeel is dikwijls weinig vertrouwd met motorfietsen en oordeelt daardoor soms onterecht over technologie waar ze maar weinig van afweten. We zijn er een zestal maand mee bezig geweest en hebben ons ettelijke keren opnieuw aangemeld op het keuringsstation. Door de kleinste problemen eerst aan te pakken hadden we al een halve rode kaart minder. Na elke passage werden de resterende problemen steeds verder afgevinkt. Ondertussen werd ook de volledige elektriciteit vernieuwd. Aan de hand van opgezochte documentatie hebben we een dossier overgemaakt, als bewijs dat de motor bij een Amerikaanse constructeur gefabriceerd werd. Informatie was nauwelijks te vinden, want de betreffende constructeur is waarschijnlijk niet meer actief. Ook van een eerdere Duitse TÜV keuring viel helaas niks meer te achterhalen. Uiteindelijk heb ik woord gehouden want we kregen de machine, weliswaar met tussenkomst van het diensthoofd, alsnog goedgekeurd. Daar waren wel nog een aantal aanpassingen aan onder andere de uitlaat en het remsysteem voor nodig. Het groene certificaat leverde een serieuze kick op, want dat velletje papier heeft ons letterlijk bloed, zweet en tranen gekost.” De custom is nog aanvullend gepersonaliseerd en verbeterd met aftermarket handvatten, spiegeltjes, verlichting, minuscule knipperlichtjes en een gps gestuurde teller. Het high-perfomance 2100 cc Ultima motorblok is van Zweedse origine. De benzinetank bestaat uit twee afzonderlijke compartimenten, elk met eigen kraantje, waardoor ze apart kunnen leeg gereden worden. De olietank zit ingebouwd in de achterbrug.

TANDENBORSTELTJE

Grofweg 38 jaar geleden begon Dany’s motorverhaal met een Honda VT1100. De Japanse cruiser werd echter betrekkelijk snel ingeruild voor een Harley-Davidson. “Later had ik nog design- en speedbeestjes als de Ducati 916, BMW 1200RS en een Yamaha FZR onder de kont, maar voor mij bleef een Harley de enige motor die charisma had. Lang geleden had dat merk nog een dealer in het mondaine Knokke. Daar ging ik regelmatig wel eens helpen met het ophalen en wegbrengen van motoren. Ik voelde me er als een kat bij de melkboer. Samen met de zaakvoerder trok ik naar wereldvermaarde evenementen in Amerika waar duizenden motorrijders op afkwamen. Voor een passant uit het kleine Belgenlandje was dat behoorlijk imponerend. Doorheen de jaren verwierf ik mijn motoren meestal tweedehands en verbouwd. De eerste was een in Engeland opgehaalde Springer. Het VK was toen nog lid van Europa en op motoren die ouder dan zes maand waren was geen BTW meer verschuldigd. Dat was in land van herkomst reeds voldaan. Daar kwam ik helaas pas achter toen de Harley al in België gearriveerd was”, foetert de West-Vlaming. “Omdat de motor amper een paar maand oud was zat er niks anders op dan hem voor een tijdje terug het kanaal over te zenden. De Springer werd opgevolgd door een meute Fat Boys waarvan ik het exacte aantal niet kan noemen, maar het kunnen er gerust 25 geweest zijn. Ik kocht ze van klanten die bij de Knokse dealer langskwamen. Het was nochtans telkens de bedoeling om de Harleys te behouden, maar dat is helaas nooit gelukt. Ik reed er een poosje mee, poetste ze op en verkocht ze daarna met bescheiden winst. Daarmee kon ik alweer een volgende aankoop financieren. Om alles picobello flonkerend te krijgen werd er bij momenten zelfs met tandenborsteltjes geschrobd. Ooit kocht iemand na een half jaartje zijn voormalige Fat Bob van mij terug. Hij herkende zijn herspoten machine amper.”

BINNENBAANTJES

Dany bekent dat hij tot de categorie onverbiddelijke hobbyrijders behoort. “Na 80 km in de voormiddag de eerste stop voor een tasje koffie, ’s middags een tussenstop om te eten en na een tasje koffie in de middag terug naar huis sjokken. Da’s mijn interpretatie van motorrijden”, lacht hij. “Langs binnenbaantjes met mijn Breakout CVO op ’t gemakske een recreatief tripje naar de streek van Oudenaarde, het Brusselse of een sporadisch bezoekje aan een of andere Harleyshop. Voor een volledige merkgarderobe is echter weinig animo. Harley handschoenen, een T-shirt en vest, meer hoeft dat niet te zijn. Met de motor ben ik slechts één keer op reis geweest. Tezamen met een tiental gelijkgestemde zielen naar Zuid-Frankrijk. Het was nog in de zalige tijd dat je met aangepaste snelheid langs de kust van de Côte d’ Azur zonder helm van Saint-Tropez naar Monaco mocht baggeren. Verder heb ik nog wel eens tweedaagse toertjes gemaakt naar Luxemburg en Nederland.”

INDRUKWEKKENDE ESCORTE

Dat Harley-Davidson voor vriendschap en verbroedering zorgt ondervond Dany toen hij met een camionette met merklogo langs de autostrade ging tanken. “Plots werd ik omsingeld door een honderdtal ruige bikers. Ze vonden het tof dat ik ‘hun’ merk vertegenwoordigde. We sloegen aan de babbel en uit respect heeft de meute me eervol geëscorteerd op het traject Antwerpen-Knokke. Dat leverde onderweg nogal wat bekijks op,” herinnert hij zich. “Met mijn Chopper Nation is dat trouwens niet anders. Bij elk café waar ik stop staat er meer volk rond mijn motor dan er in het etablissement achterblijft. Op de autostrade blijven de auto’s naast mij hangen en krijg ik ontzettend veel duimpjes toegewezen. In Amerika zijn dergelijke tuigen geen zeldzaamheid, maar in onze contreien zal je er geen gelijke van vinden. De mastodont is ontworpen voor eindeloos rechte highways en verafschuwt verraderlijk krappe bochtjes. Op het erbarmelijke Belgische wegennet moet je er stap voor stap mee leren rijden. Een random motorrijder zal er niet ver mee geraken, want deze rinoceros doet heus niet altijd precies wat je wilt. Laat het nu net deze uitdaging zijn waar ik zo ontzettend van hou.”

Tekst en fotografie: Patrick De Muynck      

SPECIFICATIES CHOPPER NATION ULTIMA 2100

Motorblok

Rijwielgedeelte

Accessoires

Dank Aan

1 van 2