Ivory Iron: Wim en Maxime vechten tegen de deadline

Het broederschap Wim Desmet en Maxim Vandekerkhove deelt een onvoorwaardelijke liefde voor alles wat op twee wielen rijdt. Onlangs hebben de mannen het bedrijfje ‘2 Pistons’ opgericht, waar ze op bestelling voor klanten stijlvolle motoren met karakter bouwen. Unieke, met de hand vervaardigde machines die de ziel beroeren en voornamelijk bestemd zijn voor gepassioneerde diehard motards.

Wim: “Eigenlijk was ik al een tijdje over een nieuw project aan het brainstormen, toen ik tijdens een internetspeurtocht een interessante Ironhead zag passeren. De prijs was schappelijk en het feit dat de V-twin in mijn geboortejaar gefabriceerd werd gaf de aankoop een persoonlijke, emotionele stimulans. Vervolgens bleef deze donormachine dik twee jaar onaangeroerd stof happen. In die periode kocht ik nochtans een hardtail frame en een hele resem onderdelen om mijn sluimerende dromen te realiseren. Aan de voortdurende reeks aankopen leek maar geen eind te komen, maar finaal aan de slag gaan werd met allerlei drogredenen telkens verder doorgeschoven. Daar kwam onverhoeds verandering in toen ik een flyer zag van de ‘Harley Battle at Flanders Fields’, een wedstrijd voor gecustomizede motoren. Deze werd half september georganiseerd tijdens de opendeurdagen bij de Harley dealer in Roeselare. Daar wou ik graag aan meedoen en zo had ik gelijk een cruciale deadline.” 

1 van 7

PANIEK EN CHAOS

In de Nieuwjaarsperiode van begin 2025 was Wim al behoedzaam begonnen met de machine te demonteren. Toen hij eind juni van zijn vriend en medeorganisator Johnny Deswarte te horen kreeg dat hij bezig was met de organisatie van een Bikeshow brak er behoorlijk paniek uit; “Dat betekende namelijk dat ik voor een eventuele deelname dringend aan een pittig tempo moest beginnen verbouwen”, blikt Wim terug. “Halverwege juli ben ik met mijn kameraad Maxim stevig beginnen sleutelen. Dat bleek geen overbodige luxe, want de chopper was pas de vrijdagmiddag voorafgaand aan de wedstrijd klaar. Bij momenten was het behoorlijk chaotisch in de garage, want Maxim moest die avond nog weg. Daardoor hadden we geen tijd meer om het uit 1984 stammende motorblok correct af te stellen. We hadden er evenwel vertrouwen in, want bij het ophalen van de machine in Luik, startte en draaide de Harley probleemloos met koude motor. Enkel de knipperlichten werkten niet. Om het blok effe open te gooien hadden we sowieso te weinig tijd ter beschikking. Toen we de chopper op de Bikeshow wilden verplaatsen liep het blok tot onze verwondering plots maar op één cilinder. Wellicht door de lange stilstand. Veel narigheid bracht dat niet teweeg, twee nieuwe bougies erin en het tuig plofte alweer als vanouds.”

UITGEBLUST IJZER

Volgens de papieren werd de standaard Harley-Davidson vanuit Amerika geïmporteerd. De carrosserie bevond zich in niet al te beste conditie en het motorblok sloeg wanstaltig mat uit. “Bij aanvang had ik geen flauw idee waar ik met het project zou uitkomen”, bekent Wim.” “Hardtail of vering, plat of hoog stuur, niks stond vast. Tussendoor had ik wat ideeën gesprokkeld via Google, maar het was uiteindelijk tijd die raad bracht. Wat later zag ik op een tweedehandssite een hardtail met springervork en extra benzinetank staan. Ik heb nog steeds geen idee wat het merk of type van het frame is. Het is betrekkelijk hoog en lang. Dat vond ik zodanig bekoorlijk dat ik de chopper als supplementair donormateriaal boven Antwerpen ben gaan oppikken. Tijdens een provisionele montage moest ik helaas vaststellen dat de vork dik zes centimeter te kort was, waardoor de kader slechts enkele centimeter van de grond afkwam. Daarop heb ik beslist dat het verstandiger was om meteen een beter passende springervork aan te schaffen. Van de meeste tweedehands aangekochte accessoires is het merk of de afkomst voor mij moeilijk te achterhalen. Sommige onderdelen zijn zelfs afkomstig van kameraden die wat te veel uitgeblust ijzer op stock hadden. Onder andere het stuur is zo’n gift. De beach bar lijkt een maatje te groot, maar past verrassend goed bij het concept.”

Swooping Spanover Sportster: Muy Hermosa!

BEDRIJFSSTOFZUIGER

Naarstig vertelt de West-Vlaming verder: “De S&S Super E carburateur die er bij aankoop op zat hebben we behouden. Het (voorlopig) ontbreken van een oliefilter veroorzaakt niet onmiddellijk een rampscenario. Bij sommige modellen uit ’79 was het oliefilter zelfs optioneel. Het is overigens niet de bedoeling om dagdagelijks met de motor te gaan baggeren. Eén dag voor de deadline merkten we pas dat we geen filter hadden voor het S&S luchtfilterdeksel. Vette paniek dus, tot we de bedrijfsstofzuiger in het oog kregen. Daar hebben we sluiks de mousse uit verwijderd en creatief aangepast. Dat is weliswaar slechts een impulsieve en tijdelijke oplossing. Maxim stond in voor de vernieuwing van de kabelboom.” Het dof uitslaande motorblok werd gepolierd, maar bleef net als de wielen en remmen volledig origineel. Talloze andere onderdelen werden aangepast of gezandstraald. De remklauwen zijn verfraaid met 3-D geprinte logo’s. De voetsteunen, die oorspronkelijk als inklapbare duo Highway Steps dienstdeden, hebben een stijlvol Harley logo op het uiteinde. Ze zijn aangepast op de draaibank en getransformeerd tot gangbare, vaste voetsteunen. De uitlaten waren aanvankelijk langer en hadden een schuine kant. Het was de bedoeling om ze met hittebestendige verf in hetzelfde kleur van het frame te spuiten, maar die plannen werden achteraf herzien. Ze zijn met oldskool heatwrap omwonden, terwijl de hitteschilden hetzelfde bordeaux laklaagje van de benzinetank kregen. Het Peanut tankje lag net iets te laag op de centrale buis, waardoor de tunnel opgelast moest worden om hem vlakker te kunnen monteren. Onderaan, in het midden van de tank zit een stang voor de bevestiging op het frame, waardoor moeren en bouten aan het zicht onttrokken zijn. “Het springer zadel werd met budgetbeperkende, zeg maar ronduit gierige argumenten geselecteerd,” lacht Maxim. “Door tijdsgebrek zijn we nooit intensief op zoek geweest naar een alternatief zitje. We gingen er van uit dat het later vlotjes kan vervangen worden.”

IVOORTINT

Voor Wim was het uitkiezen van de juiste kleuren een boeiende ervaring. “Bordeaux is mijn favoriete kleur. Crèmetinten matchen daar uitstekend mee, maar toch zat de combinatie me niet lekker. We besloten om de laklagen met spuitbussen aan te brengen. Helaas konden we maar niet kiezen en op een gegeven moment stond de toonbank van de handelaar vol verfpulletjes. Letterlijk een bont allegaartje van allerlei kleurrijke deksels. Daar kwam een zeer oppervlakkige selectie uit voort, waarmee we op bescheiden oppervlaktes beginnen experimenteren zijn. Enkele voorzichtige testjes later kozen we uiteindelijk voor een iets blekere, maar chiquere ivoortint. Een conventioneel zwart frame sprak ons niet aan, met een ivoorwit kader heeft de motor ongetwijfeld meer klasse. Het spuitwerk nam Maxim voor zijn rekening. Daarvoor hebben we een opblaasbare spuitcabine met afzuiging aangekocht. We zijn onder de indruk van het eindresultaat. De dag dat we de kleur aanbrachten was het met 30 graden nochtans snikheet. Door de hoge temperaturen droogde de lak te snel op, waardoor we hier en daar vervelende barstjes kregen. Daar hebben we eens flink om gekafferd, maar uiteindelijk ga je opnieuw aan het schuren onder het besef dat je al doende leert.”

ECHTE VENTEN

Wim: “Vanaf mijn zesde ben ik op onverklaarbare wijze verknocht aan Harley’s en verzamel ik alles wat het Harley-Davidson logo draagt, van lege deodorantflesjes tot de van mijn nonkels gekregen schaalmodellen. Desondanks heb ik mijn motorrijbewijs pas op mijn dertigste behaald. Mijn kameraad Maxim Vandekerkhove en ik hebben mijn Ironhead tesamen verbouwd. Met Maxim ben ik al ruim twintig jaar bevriend en hij is tevens werknemer in mijn ander bedrijf Votorec Machinery, dat gespecialiseerd is in mechanische oplossingen en machinebouw. Maxim sleutelde vroeger aan sportieve en circuitmotoren. ‘Machines voor echte venten’, zoals hij zelf beweert. Zo kwamen we gaandeweg op het idee om samen motoren te customizen. De bouwtijd nam ongeveer vijf weken in beslag, een periode waarin heel wat afgelachen werd. Maxim noemt mijn Ironhead smalend ‘een brok oud ijzer’ en vraagt zich af of er ook bordeauxtinten voor mannen bestaan. Zo blijft de geest in de fles natuurlijk. Zonder de deadline van de Harley Battle lag de Ironhead wellicht nog in rommelige fragmenten weg te kwijnen. Ach, soms heeft een mens een deftige schop onder de reet nodig om in actie te schieten, hé” 

Fotografie: Patrick De Muynck    

SPECIFICATIES HARLEY-DAVIDSON IRONHEAD CHOPPER

Algemeen

Motorblok

Rijwielgedeelte

Diversen

Spuitwerk

1 van 5