‘Panny’ with a Soul: Yoshi beheert een project dat leeft

Voor Yoshi Verstraete was het bezit van een eigen Harley-Davidson nooit een echte prioriteit. Toch is hij van oordeel dat elke pur sang motorfanaat vroeg of laat op een Harley moet gereden hebben. Wanneer hij een 1954 Panhead te koop krijgt aangeboden, slaat hij dan ook gezwind en zonder weifelen toe!

Yoshi vertelt: “Het begon eigenlijk met een kameraad waarmee ik veelvuldig naar motormeetings optrok. Die kerel had een Panhead van het bouwjaar 1954 op stal staan. Met het oversteken van de kaap van vijftig levensjaren, zag hij er steeds verder tegenop om de gedateerde twin op gang te meppen. Op zijn hedendaagse Harley was het veel comfortabeler toeven en een moderne elektrische starter begon hij ontzettend te waarderen. De gemoedsrust werd een steeds belangrijker factor, want tochtjes op een bejaard vehikel houden meestal een onvoorspelbaar avontuur in. Je weet immers nooit wanneer en of je wel de bestemming haalt.”   

Meer Yoshi

Motorervaringen

1 van 9

IN GOEDE HANDEN

Yoshi vervolgt: “Mijn vriend begon zich geleidelijk aan verschrikkelijk te ergeren aan de kuren van zijn oude Panhead. Zo’n antiek rijtuig remt als een postkoets en een hardtail is vanzelfsprekend geen cadeau voor de rug. Ik verbouw heel graag motoren, maar omdat de onderdelen voor een Harley vaak nogal duur uitvielen, had ik tot dan bewust de boot wat afgehouden. Nu zag ik echter mijn kans en langzamerhand besloot ik hem warm te maken voor de verkoop van zijn Panhead. De reactie was aanvankelijk nog negatief, maar op zekere dag wou Eric hem toch voor een schappelijk prijsje aan mij verpatsen. Vooral omdat hij wist dat de Amerikaan in goede handen terecht zou komen. De motor had een tijdje stilgestaan en dat zorgde voor problemen met de elektriciteit. De dynamo heb ik van 6 naar 12 Volt omgebouwd. Ik was enkel vertrouwd met Belgische en Europese motoren en het heeft nogal een tijdje geduurd alvorens ik doorhad dat de generator anders geaard moest worden. Met de hulp van een paar vrienden ben ik er uiteindelijk toch uitgeraakt. De gemonteerde luchtfilter zat tijdens het rijden hinderlijk in de weg en werd vervangen door een kleiner exemplaar zonder merklogo. Die heb ik van een vriend gekregen. Een voorrem zit er voorlopig niet op, dat komt later wel goed. Verder moesten er nog een aantal kleine onderdelen vervangen worden. Na een grote onderhoudsbeurt was de motor klaar voor gebruik. Het motorblok had immers nog niet zo lang een volledige revisie gekregen bij Barry van Motortechnica. Het was nooit mijn bedoeling om de Panhead picobello op te lappen. Een krasje hier en daar is niet zo erg, hij mag er gebruikt uitzien.”

Red Redemption: Rob realiseert lang gekoesterde droom

KOPPIG

Knipperlichten, spiegels en tellers ontbreken. “Door het ontbreken van een benzinemetertje kwam ik meermaals langs de kant van de weg te staan”, verklapt Yoshi lachend. “De conisch gevormde tank bracht me in de waan steeds voldoende brandstof te hebben. Het laatste litertje verdwijnt echter supersnel en het duurde helaas een tijdje voor ik doorhad dat ik amper op het reservekraantje kon rekenen. Met het zelfgemonteerde darmpje op de zijkant van de tank kan ik thans het peil nauwlettend in het oog houden. Een belangrijk detail dat de stevig oplopende frustraties allengs deed wegsmelten. De nummerplaat kreeg een traditioneel plekje op het achterspatbord. Met een op de zijkant geplaatste plaathouder botste ik in de garage overal tegen tijdens het manoeuvreren, waardoor de plaat geplooid raakte. Op de vrijgekomen plaats heb ik een steuntje voor een jerrycan gemaakt, zodat ik extra brandstof kan meenemen. Voor langere trajecten kan ik een kitbag tegen de selfmade sissybar binden. De meeste verbouwingen staan echter op het conto van Eric, de vorige eigenaar. Dat geldt ook voor de fraai blaffende uitlaten. Er bestaat niks dat het pittige geluid van een oldskool Harley evenaart, het beroert letterlijk de ziel. De chopper scene en de manier van rijden boeit me enorm. Je moet eigenlijk een beetje koppig zijn om een chopper te bouwen, anders blijf je niet doorgaan wanneer het weer eens tegen zit. Als bouwer moet je de touwtjes stevig in handen hebben en tegenslag onverzettelijk de kop kunnen bieden.”

OUD IJZER

Het is de bedoeling om de motor duchtig te gebruiken. “Het 1200cc blok is alleszins geschikt om langere trajecten af te haspelen”, oppert de Oost-Vlaming. “Van de hardtail constructie heb ik momenteel niet zoveel last. Het past bij de stijl van de motor. Wie comfort wil moet maar een Road Glide of Goldwing kopen. Door mijn job kan ik helaas weinig evenementen aandoen, maar The Hook Up in Engeland en een paar dagetappes van 300 km doorheen België staan alvast op de wishlist. Uitstappen worden zelden gepland en doen zich voor op ‘dode’ momenten. Ik heb drie kinderen en dan is het dikwijls wat improviseren. Mijn zoon Bas is enorm gefascineerd door techniek en wil later mechanica studeren. Ik heb een kapotte quad gekocht om samen te repareren en hem vertrouwd te maken met de basistechnieken. Van zodra het tuig rijvaardig is rijden we hem terug kapot, zodat we telkens opnieuw kunnen herbeginnen. Onlangs heb ik een Willys Desert Jeep uit 1946 geërfd, die destijds door de SAS werd ingezet. Met behulp van een ‘Giraffe’ hijskraan heb ik het motorblok verwijderd om het te kunnen reviseren. Mijn dochters Jane en Noor zijn eveneens geïnteresseerd en helpen gewillig met het aangeven van het juiste gereedschap. Het is hier bij wijlen een drukke bedoening, want ik heb ook nog een hot rod om aan te sleutelen. Tussendoor komen er ook nog vrienden binnenwippen, onder het mom dat ze wat oud ijzer komen brengen. Maar stilletjes hopen ze dat ik er iets moois uit vervaardig dat ze terug kunnen meenemen.”

HALLUCINATIES

Ondanks de personalisatie bleef de authentieke stijl van de Panhead en het respect voor de Rabbit Ears overeind. De tank is met Ford Bronco lak gespoten; een kleurstelling die een zeker vintage gehalte uitstraalt en goed bij de motor aansluit.Yoshi heeft overigens nog uitgebreide plannen met de motor. “Het is een project dat leeft. Elke week denk ik er weer anders over. Onlangs heb ik van het werk twee brandblusapparaten met vervallen houdbaarheidsdatum meegebracht. Die wil ik verslijpen en lassen om er een olietank en batterijcover van te maken. Je ziet altijd wel iets om te verbeteren. Het voorwiel is te groot, terwijl de band er iets te smal uitziet en ik krijg alsmaar vaker hallucinaties over koperen olieleidingen en fishtail uitlaten. Op een chopper uit de vijftiger jaren hoort ook een springer vork te zitten. Die wil ik zelf met behulp van CNC technologie vervaardigen.”

CHOPPERLIEFHEBBER

Yoshi: “Ik ben altijd al een diehard chopperfanaat geweest, maar toch voelde ik in het verleden nooit een drang om een Harley aan te schaffen. Telkens ik met mijn apocalyptisch verbouwde Gillet op een meeting aankwam, kaapte ik serieus wat aandacht weg. Een paar honderd glimmende Harley’s, oldskool Knukkleheads of Panheads ten spijt. De meeste motorrijders weten niks af van het vergane Belgische motormerk en luttele tellen na aankomst staan er gegarandeerd een tiental toeschouwers te wijzen en foto’s te nemen. De erkenning op de Chopper Bash en de reportage over mijn Gillet in Bigtwin editie 462 zijn een blijk van waardering voor mijn eerste, fel afwijkende zelfbouw creatie. Het is de kers op de taart. Op het moment dat ik de Panhead aankocht had ik vier Belgische Gillet motoren, een Ural Dnepr, een Triumph Tiger en een Yamaha R6 voor circuitcapriolen in mijn gagrage staan. Voor een chopperliefhebber was het eigenlijk hoog tijd om er nog een oldskool Harley’tje tussen te duwen. De mindere aandacht neem ik er gerust wel bij.”

Tekst en fotografie: Patrick De Muynck

SPECIFICATIES HARLEY-DAVIDSON PANHEAD CHOPPER

Motorblok

Rijwielgedeelte

Diversen

Spuitwerk

1 van 4