TroubleMaker: Eli laat de grond trillen

Het is zo’n dag waarop de zon je schedel frituurt. De lucht zindert boven het asfalt en ik sta daar te wachten met een peuk in m’n mondhoek en het zweet dat traag m’n nek afloopt. In de verte klinkt een dof gebrul, een oergeluid dat je borstkas laat meedreunen nog voor je doorhebt wat er aankomt. De vogels houden hun snavel, want ze weten beter. Dit is geen scooter of zondagsrijder. Dit is Eli!

Chroom flitst in de zon als hij aan komt zetten en zijn Street Glide CVO gromt als een beest met honger. De speakers leggen ‘Big Shot’ van O.T. Genasis over de klappen van die Jackpot-uitlaat heen. Alles trilt, zelfs de lucht. Dan stopt hij, zet de imposante machine op z’n jiffy en zet de motor uit. Opeens is er weer stilte alsof de natuur even haar adem inhoudt.

Wie is Eli?

SOCIOTHERAPEUT

Eli Finies stapt af, lacht breed en geeft me een hand als een bankschroef. “Zo”, zegt hij, “dat is ‘m dan.” En ja hoor dat is ‘m. We lopen eromheen alsof we een bom onschadelijk moeten maken. Alles glimt, alles klopt. Eli begint te vertellen en hij kent elk boutje, elk moertje, elke kabel bij naam. Tja, het verschil tussen kopen en bouwen. Dit is z’n kind. “Alles zelf gedaan,” zegt hij met een grijns en dat geloof je meteen. Die handen van hem lijken gemaakt om staal te buigen. Eli, bouwjaar ’82, is sociotherapeut van beroep, ja echt waar! Dus iemand die normaal mensen weer op het rechte pad zet. Grappig eigenlijk want zijn motor doet precies het tegenovergestelde. Zijn CVO is een 2017’er, maar er is geen schroef meer standaard. Milwaukee Eight-blok, 132 cui, S&S-zuigers, SE extreme CNC heads, injectie met 68 mm throttle body, Star Racing 3/4 nokkenas en S&S Teardrop luchtfilter dat hij zelf heeft aangepast. De uitlaat een Fuelmoto Jackpot 2-1 RTX stainless. Het rijwielgedeelte is genieten voor techneuten met de Rebuffini upside down voorvork, Brembo GP4-RX remmen en Metzeler Cruisetecs die plakken als kauwgom op asfalt. Alles klopt!

Vader Ed & zoon Bob: Bobbers uit twee tijdperken, gebouwd door twee verschillende generaties

ZELF DOEN

Eli leunt tegen z’n motor, pakt een Pepsi Max, neemt een slok en zegt: “Mijn eerste bike was een Lowrider Shovelhead uit ‘82. Ding was kut maar ik hield van dat ding. Elke rit was een gevecht, altijd sleutelen onderweg. Maar dat maakte het ook weer vet.” Twintig jaar later, motorloos dacht hij: ‘fuck it, ik wil weer iets met kloten’. Hij had z’n zinnen gezet op een XT500 tot z’n vriendin zei dat hij dan net Donkey Kong op een minibike zou lijken en ze had gelijk. Dus in de plaats van de Yamaha kwam die Street Glide uit België. “Mooie paint, niet te schreeuwerig, precies goed” zegt Eli. Hij had gezworen niet zelf te gaan sleutelen, maar toen hij een stevige rekening van de dealer kreeg voor een simpele stuurmontage veranderde hij zijn mening. ‘Dan doe ik het liever zelf!’ En dat deed hij dus. Alles. Bout voor bout, nacht na nacht tot z’n vingers zwart waren van olie en z’n koffie koud. Eli stelt: “Ik wil koppel, geen toeren. Hij moet trekken als een beest en dat doet ‘ie.” Met 256 Nm koppel en 175 pk accelereert de machine als een wilde stier met ADHD. Voor de rest niets te overdreven maar wel met eigen smoel. Valdoppen op de crashguard voorop, witte letters op de banden en een wit met MT-leer bekleed zadel, gemaakt door Silvermachine. Hij grijnst. “Gert-Jan Laseur zei dat die Bassani uitlaat niet ging werken, maar ik moest en zou ‘m houden. Nou Gert-Jan had gelijk. Dat ding klonk als een verfblik met spijkers erin, dus die moest eraf. Maar goed, daar leer je van.”

1 van 9

FUCK IT JUST RIDE

Nu is z’n Street Glide af of in elk geval zo af als een echte bouwer ooit durft te zeggen. “Ik dacht nooit dat ik dat zou menen”, zegt hij lachend. “Maar nu sleutel ik aan de Heritage Softail Evo van m’n vriendin. Zelfde lol, ander project.” We staan bij zijn motor, de zon zakt langzaam en het chroom verandert in goud. Eli tikt op de tank en zegt zacht: “Alles wat ik hieraan heb gedaan is wie ik ben. Geen bullshit. Gewoon staal, zweet en koppigheid.” Inderdaad; dit is geen showbike of standaard Harley, maar een rijdend stuk karakter recht uit z’n ziel gebouwd. Echt een ‘TroubleMaker’ die leeft, ademt en nooit opgeeft. Als Eli wegrijdt trilt de grond opnieuw. Het rauwe gebrul van de Troublemaker snijdt door de lucht terwijl hij verdwijnt in de verte. Een man, een machine en de waarde van alles wat echt telt in het leven van Eli: ‘Fuck It Just Ride!’

Fotografie: Djaccomo Boom

SPECIFICATIES TROUBLEMAKER HARLEY-DAVIDSON STREET GLIDE CVO

Motorblok

Rijwielgedeelte

Diversen

Spuitwerk

1 van 4