Een eigen stijl in alles met een passie voor oude jazz, vinyl, gin, seventies, speed, poëzie en old school-everything. Na een optreden in Medellín in Colombia zit je op mijn motor, een 1943 Liberator, en praat volop, zoals altijd: “Kijk een echte motor. Een motor waarvan de warme olie zoetig ruikt. Geen herrie, maar veel zwaar geluid. Kijk, een handschakelpook… toch? Deze motoren zag ik volop in de jaren ’50. Mannen met verse wijde-omgeslagen-pijpen-donkerblauwe Lee jeans reden door de lege stad. Ik was een straatjochie, dat maakte indruk. Olie onder de motor? Ik zweer het je, echte motoren hebben een ziel.”

Dank je Jules dat je voor ons een leven lang levend voorbeeld was voor een intens eigen leven. Niet uitdoven, maar opbranden was één van je motto’s. En bedenk dan: de tijd duurt alleen je eigen leven lang. Leef en brand op! RIP

Door: Jan Gerben Verzijl